همانطور که در مقالات پیشین راجع به این موضوع سخن گفتیم در این مقاله قصد داریم بهترین سن یادگیری زبان دوم به کودکانتان را شرح دهیم.


به طور کلی بر اساس تحقیقات انجام شده بچه هایی که زبان دوم یاد می گیرند هوش اجتماعی بالاتری خواهند داشت.


کارشناسان بسیاری معتقدند که هر چه سن یادگیری زبان دوم به کودکان پایین تر باشد احتمال موفقیت او در این زبان در سال های بعد بیشتر است. طبق بررسی های انجام شده چنانچه کودک در زمان زبان آموزی یعنی پیش از 7 تا 8 سالگی زبان دوم بیاموزد مهارت بهتری در صحبت کردن و لهجه ی زبان دوم خواهد داشت که زبان شناسان این موضوع را مرتبط با تغییرات فیزیولوژیکی که در مغز کودکان اتفاق می افتد، می دانند. با افزایش سن یعنی از حدود 10سالگی به بعد توان صحبت کردن فرزندتان مثل یک شخص اهالی آن زبان کم می شود. کودکان علاوه بر یادگیری زبان دوم می توانند زبان های دیگری هم بیاموزند البته باید به توانایی کودک هم نگاه کرد و بدانید که این موضوع برای همه ی کودکان صدق نمی کند. کودکانی که لکنت دارند یا در بیان و گفتار دچار تاخیر شدند در صورت مواجه با زبان دیگر با مشکلات بیشتری روبرو خواهند شد و این موضوع مشکل تکلم کودک را دو چندان می کند.


یادگیری زبان دوم در سنین پایین نشان می دهد که کودک در برخورد اجتماعی با اطرافیان بهتر خواهد بود و در ارتباط با هم سن و سال هایش موفق تر است و این موضوع می تواند باعث پیشرفت فرزند شما در درس و مدرسه شود.


به طور کلی کودکانی که پیش از شکل گیری قسمت های مختلف مغزشان زبان دوم را می آموزند در بیان هجاها و آواهای آن زبان موفق تر خواهند بود.


برخی از والدین نگران فراموشی زبان مادری فرزندانشان هستند و فکر می کنند که یادگیری زبان دوم در سنین کودکی ممکن است یادگیری زبان فارسی و ادبیات آن را به مشکلاتی دچار کند. اما زبان شناسان اینگونه فکر نمی کنند و معتقدند که یادگیری زبان دیگر به علت مشغول کردن ذهن کودک در به کارگیری ترجمه و معانی واژه ها و ساختار جملات باعث می شود که زبان مادری خود را بهتر و در کنار زبان دوم بیاموزد. توجه کودکان به زبان جدید ممکن است باعث توجه آن ها به ساختارهای زبان و جمله بندی ها بشود. کودک تک زبانه در این سن به احتمال زیاد توجه کمتری به این موارد خواهد داشت.


این نظریه ی یادگیری زود هنگام کودکان مخالفانی هم دارد. برخی از متخصصان بر این موضوع اعتقاد دارند که کودکان قبل از 5 سالگی نباید تحت فشار یادگیری یک زبان دیگر قرار بگیرند چرا که ممکن است باعث تاخیر در تکلم آن ها شود. این متخصصان معتقدند که اختلاف های دستوری در دو زبان باعث بی نظمی و اختلال گفتار کودکان خواهد شد؛ به این علت که در هنگام صحبت کردن دو زبان را با هم ترکیب می کنند و ممکن است تا مدتها قادر به جداسازی آن ها از یکدیگر نباشند. علاوه بر این، آنها بر این عقیده اند که دو زبانی بودن در سازگاری عاطفی و اجتماعی کودکان هم تاثیر خواهد داشت. برخی از کودکان به دلیل بیان نادرست مطالب مورد تمسخر واقع می شوند و این موضوع ممکن است منجر به افسردگی و ایجاد خشم در آن ها شود.


اما برخی از اساتید زبان انگلیسی معتقدند که کودک بهتر است از زمانی که خواندن و نوشتن زبان مادری را یاد می گیرد به یادگیری زبان دوم بپردازد؛ یعنی از 6 یا 7 سالگی که توان در دست گرفتن مداد و نوشتن دارند. اما برای گرفتن نتیجه ی مناسب می بایست کودک شما سه روز در هفته به کلاس برود تا بتواند به خوبی یاد بگیرد. در غیر این صورت بهتر است یادگیری زبان دوم از 12 سالگی که شناخت او کامل تر شده شروع شود تا اگر زمان کمتری برای یادگیری اختصاص دهد میزان فراموشی آن کمتر باشد و زبان را بهتر یاد بگیرد.


با توجه به مطالبی که گفته شد در مورد سن دقیق شروع یادگیری زبان دوم بین علما اختلافاتی وجود دارد و در این مورد هر کدام از محققان صرفا به نتایج خود اعتقاد دارند. اما شما بهتر است کودکان خود را برای یادگیری زبان دوم تحت فشار قرار ندهید و تا زمانی که در زبان مادری پیشرفتی نکرده او را مجبور به یادگیری زبان دوم نکنید.